گفتی نباید میرفتی

گفتم نرفتم ، ماندم

گفتی به قهر رفتی

گفتم دیروز به تو نرسیده ام که امروز رفته باشم

من از آغاز ، از نخستین دیدار در کنار تو مانده ام

گفتی هوایم را از صدایت پر کردی

و یک روز بی خبر صدا را بریدی و رفتی

گفتم دور یا نزدیک چه فرقی میکند

اگر صدا را میشنوی

گفتی نزدیکتر باید می آمدی

گفتم فاصله در نگاه ماست

اگرمرا نزدیکتر میخواهی

با من حرکت کن ، نه ایست ، با من بیا

گفتی کجا ؟

گفتم به نزدیکترین جای این گره

به امن ترین جای این صدا

که ما را به جانب یکدیگر پرتاب میکند

صدایی مشترک که دریا شدن را به ما می آموزد

گفتی میدانم

بازگشت صدای خود را از من میخواهی

من شاید انعکاس صدای تو نبوده ام

گفتم بودی ، هستی ، خواهی بود

من از تو گلایه ندارم

گفتی من سایه تو ام ، نه گلایه

گفتم باش ، در من باش ، نه بیرون از من

گفتی هستم ، هستم ... 

اما تو برای اینکه بگویی هستی نباید میرفتی

گفتم چگونه بگویم؟

جابجایی من حرکت من است نه هجرت و جدا شدن 

من حرکت میکنم که از تو بنویسم

که تو را از تمام زاویه های تمام منظره هایت دیده باشم ...

همسر نازنینم مدتهاست که گرمای وجود تو رو در قلبم احساس میکنم و عشق رو با یکدیگر قسمت میکنیم . آرزو میکنم همیشه در کنارم بمانی . نمیدونم چطور از خوبیهات تشکر کنم ، فقط میتونم بگم خیلی دوستت دارم ...

In the last moments of the dawn,
Before the day begins, before we say goodnight,
Hold me now, kiss me now,
My hands are shaking, and my heart is aching,
At the thought of making love with you,
Tonight, I would never dream that I would fall in love,
And it would be with you,
We're out at sea, just you and me,
Now the wind is blowing, and my passion is growing,
And your eyes are glowing with the light of love;

There is no explanation why it should be this way,
For you and me, must be destiny,
And from a new horizon, you came right out of the blue;

With the last moments of the dawn,
Could be the first day of my life with you;

Hold me now, kiss me again, 'Cos my hands are shaking,
and my heart is aching,
As the dream of making love with you
Comes true...........

In the last moments of the dawn, the
last moments of the dawn....

تهمینه   ,تهمینه و باز هم تهمینه

قلم من باز هم تو را نقش میبندد

نگاه من باز هم به حروف نام تو خیره میشود

گوش من باز هم نوای صدای دل اگیز تو را میشنود

لبان من باز هم نام تو را زمزمه میکند

ای زیباتر از هر رویا

ای قشنگتر از هر خوابی

قلم من هیچگاه نام تو را فراموش نکرده و نخواهد کرد

دوستت میدارم با قلب خویش , با جان خویش ,  با وجود خویش ...

محبوبه نازنینم از زمانی که باهم آشنا شدیم ماهها میگذره . روزهای قشنگ و و خاطره های زیبایی رو باهم خلق کردیم , احساس میکنم به آرزوم  در عشقم رسیدم . خیلی مهربون و دوست داشتنی هستی عزیزم . تنها آرزوم اینه که بتونیم زودتر زندگیمونو تشکیل بدیم  و بتونیم برای همیشه کنار همدیگه بمونیم . گاهی میشه نمیدونم چطور احساسمو بیان کنم ,الآن هم از اون زمانهاست . دلم میخواد منو باور کنی بهم اعتماد کنی بهم ایمان داشته باشی ... دوست دارم

محبوبم دلبندم به رابطمون که نگاه میکنم . به لحظه هایی که با هم هستیم,  به فرصتهایی که با هم صحبت میکنیم,  باهم دردو دل کنیم;  موجی از شور وشعف و آرامش تمام وجودمو فرا میگیره. تو انقدر نازنینی که قلمم نمیتونه احساسمو بیان کنه.

دلبندم چقدر لحظه هایی رو که مثل یه کودک معصوم  صاف و ساده  به هم ابراز احساسات میکنیم دوست دارم . وقتایی که کودک درونمان که قشنگترین و بهترین وجه شخصیتمونه نمایان میشه.  اون لحظه هاست که فراتر از این دنیا حرکت میکنیم و به اوج آرامش میرسیم .

هیچ وقت فراموش نمیکنم تو هدیه خداوندی و همیشه برای وجود قشنگت خداوندو شکر میکنم…